Дел од „Бездомникот со златен часовник“ - Вера Калин

Слика од згужвана постела. Од испуштена воздишка. Од прегратка. Од шминка на перница. Од убав парфем што душа згадува. Излитена, пожолтена слика од мене, легнат помешечки в кревет, покриен со чаршаф од темни соништа.

Прочитај повеќе